EERDERE FIETSREIZEN



2003: Cuba

                               Twee exemplaren uit de jaren vijftig                  

Op het kleurrijke en vrolijke eiland Cuba genieten we van de rust van het platteland en de cultuur van de eeuwenoude koloniale steden. We beginnen onze fietstocht in het bruisende Havana en zien overal kleurige oldtimers met veel chroom. Het logeren bij Hospedaje Particulares geniet onze voorkeur boven het verblijf in de staatshotels. In tegenstelling tot het personeel in de hotels zijn de mensen die particulier een kamer verhuren erg vriendelijk.  Ook de maaltijden die zij ons voorzetten zijn vele malen beter dan de hoteldiners. Overal op het eiland horen we de vrolijke tonen van swingende salsamuziek.    

 

Van oktober 2002 tot en met maart 2003 hebben we een
fietsreis gemaakt in: AustraliŽ, China, Vietnam, Cambodja enThailand


AustraliŽ: Victoria en New South Wales

                                         

 

We beginnen 1 oktober 2002 onze fietstocht Down Under in Melbourne. We moeten eerst nog een fietshelm kopen omdat die verplicht is in AustraliŽ. In het nationaal park The Grampians zetten we voor het eerst ons tentje op en zien links en rechts de kangoeroe's al in het rond springen. Daarna fietsen we over de Great Ocean Road; een van 's-werelds mooiste kustroutes. Vanaf het zuiden fietsen we door de Snowy Mountains en zetten we koers richting Sydney. We blijven nog tien dagen in Sydney en vliegen van daaruit naar Hong Kong.

Zuid-China

 Wat zou er op dat bord staan?

Op 1 december 2002 komen we aan in Hong Kong en we zijn spakeloos als we voor het eerst de skyline zien, zo ver je kunt kijken zien we gigantisch hoge en ontelbare wolkenkrabbers. Na een paar dagen beginnen we onze fietstocht in China. We komen er al snel achter dat buiten Hong Kong niemand meer Engels spreekt. De Chinezen rochelen, spugen, smakken en slurpen veelvuldig. Daarentegen zijn ze zeer behulpzaam en erg vriendelijk. Culinair is China een hoogtepunt. Er worden ons de heerlijkste gerechten voorgezet. Oud en Nieuw zijn we weer in Hong Kong, op een groot plein wordt de laatste minuut van 2002 door honderdduizenden Chinezen luidkeels in hun taal afgeteld en om 24.00 uur volgt er een hard gejuich. We hebben geen vuurwerk gezien en na vijf minuten was bijna iedereen weer verdwenen. Dat is bij het Chinese Nieuwjaar wel anders.    

Zuid-Vietnam

 Twee meisjes op weg naar school.

Op 3 januari 2003 vliegen we naar Ho Chi Minh City oftewel Saigon. Daar blijven we een paar dagen. Deze stad heeft zeven miljoen inwoners en er rijden drie miljoen brommers rond. En al die brommerrijders willen van 's morgens vroeg tot 's avonds laat laten weten dat ze een toeter hebben! We bezoeken in deze stad ook het oorlogsmuseum waar we onder de indruk raken van de gebeurtenissen tijdens de oorlog tegen de Amerikanen. We verlaten de stad en fietsen door de Mekong-delta, dit is een gebied waar zich het leven op en langs de rivieren afspeelt. We fietsen over ontelbare bruggetjes en moeten geregeld op een overvolle knetterferry om een brede rivier over te steken. De Vietnamezen zijn erg spontaan en tijdens het fietsen is het bijna een dagtaak om naar iedereen terug te zwaaien en te groeten.  

Cambodja

  Toegangspoort Angkor Thom, Siem Reap

Op 21 januari 2003 komen we fietstend Cambodja binnen. Over land is Cambodja pas enkele jaren weer open voor westerlingen. En die komen, net als wij, om Angkor Wat te zien, een enorm tempelcomplex, ontsnapt aan tijd, jungle en Rode Khmer. Een wereldwonder. We wandelen en fietsen vol bewondering langs al die imponerende oude bouwwerken. De wegen in Cambodja staan bekend als slecht en dat zijn ze ook. Van links naar rechts hobbelend, bedwingen we Highway 1, de zandstrook van oost naar west, grote kuilen ontwijkend, waarin we zwaarbeladen vehikels zien verdwijnen. Tussen 1975 en 1979 probeerde het radicale Rode Khmer-regime onder leiding van Pol Pot van Cambodja een communistische heilstaat te maken. Met extreem geweld. Kinderen werden soldaat, soldaten werden martelende beulen, een kwart der bevolking werd vermoord. In Phnom Penh brengen we een bezoek aan het Tuol Sleng Museum en The Killing Fields. We zijn zeer getroffen door wat de bevolking van Cambodja in de zeer recente geschiedenis heeft meegemaakt.    

Thailand

 Wat Arun, Bangkok 

We passeren op 8 februari 2003 de Thaise grens. De wegen veranderen onmiddelijk van stoffige paden in brede gladde asfaltwegen, de vehikels die we in Cambodja zagen, veranderen in luxe auto's. Onze fietstocht voert ons verder naar Bangkok, in deze metropool bezoeken we enkele tempelcomplexen, drijvende markten en veel Shopping Malls. We vervolgen onze route door leuke vissersdorpjes en langs exotische en verlaten stranden. We zien veel rubber- en kokosplantages. Als we stoppen om een foto te maken, worden ons kokoksnoten aangeboden om op te drinken. Heerlijk en nog dorstlessend ook. De laatste twee weken van onze reis brengen we door op het tropische en zeer toeristische eiland Phuket. 

Duizend indrukken rijker komen we 26 maart weer aan op Schiphol en proberen we ons vervolgens in Nederland weer aan te passen aan de jachtige, haastige maatschappij.   

2001: IndonesiŽ: Sulawesi

 

We fietsen van Ujung Padang -of Makasar- via Torajaland naar Manado 

Op een dag komen we na een lange zware fietsdag in een dorp waar nauwelijks accommodatie te vinden is. Uiteindelijk vinden we een zeer eenvoudig guesthouse. Nadat we de 'kamer' gezien hebben, vragen we of we hier ook iets kunnen eten. Dat kan en we kunnen kiezen uit kip of vis. Omdat we de afgelopen weken vaak de keuze niet hadden en ons meestal vis werd voorgezet, bestellen we kip. Na vijf minuten komt de heer des huizes met een levende kip naar binnen en vraagt met een brede grijns: "This one okay?" Natuurlijk is die kip okť maar het duurt voor twee hongerige fietsers nog heel lang voor het diner (bestaande uit twee kleine kippenpootjes met rijst en groente) geserveerd wordt. Ondertussen worden we door de openstaande ramen en deuren door heel veel nieuwsgierige kinderen uit het dorp gade geslagen.  

2000: Nepal

  Swayambhunath tempel, Kathmandu

Het is heel bijzonder om in Nepal te fietsen. Er is zoveel cultuur, de mensen zijn erg vriendelijk en het is een onvergetelijke ervaring om door de bergen te fietsen met uitzicht op de witte toppen van het indrukwekkende Himalaya-gebergte. 

We fietsen langs een school waar de kinderen buiten spelen en een leraar komt naar ons toe en vraagt of we even willen stoppen. Hij spreekt goed Engels en wil ons graag aan de kinderen voorstellen. Hij vraagt hoe we heten. Daarna zegt hij tegen de kinderen die in rijen op het schoolplein staan: "His name is Rob" en alle kinderen roepen: "Good morning Mr. Rob". Daarna zegt hij: "Her name is Lucie" en iedereen roept: "Good morning Mrs. Lucie". Daarna wordt het moeilijker, hij zegt in het Engels tegen de kinderen dat we uit Nederland komen en vraagt vervolgens: "Are there any mountains in the Netherlands?" en ze roepen massaal: "No, the Netherlands are flat". Verder weten ze hoe onze koningin heet en wat de hoofdstad van Nederland is. We worden mee naar binnen gevraagd en daar wordt ons verteld dat er veel schoolspullen ontbreken. We doneren een bedrag, praten nog even en fietsen even later weer verder door het prachtige landschap met in de verte bergtoppen van boven de 8.000 mtr.

Hoeveel Nederlandse schoolkinderen zouden weten wat de hoofdstad van Nepal is en dat Nepal het dak van de wereld wordt genoemd?

1999: Costa Rica


 

 

We stappen van onze fietsen af om op een paard te stappen. Dat hoort er in Costa Rica wel een beetje bij, we hebben fietsend immers al zoveel cowboys gezien. Wanneer je op de fiets zit geef je zelf de snelheid aan maar wanneer je op een paard zit, en geen ervaren ruiter bent, dan doet het paard een beetje waar hij zin in heeft.

We rijden dus afwisselend in stap en in galop door prachtige valleien. De volgende dag merken we dat je voor "paardrijden" weer hele andere spieren gebruikt dan voor het fietsen!

1998: Singapore en MaleisiŽ

  Tioman Island

 

We vliegen naar Singapore en blijven eerst een paar dagen in deze schone en bijna Westerse stad om de 'highlights' van de stad te bekijken. Daarna fietsen we naar de haven om met de ferry over te steken naar MaleisiŽ. Het blijkt echter dat de ferry een week uit de vaart is genomen voor reparatie. Er is wel een brug maar daar mogen geen fietsers over. Na veel heen en weer gevraag blijkt dat er een aantal kilometer verderop een klein haventje is waar je met een boot over kunt steken. We fietsen verder en komen bij een bouwvallig hutje, dat het douanekantoor blijkt te zijn. We moeten onze paspoorten afgeven en na een grondige inspectie komen we door de paspoortcontrole en gaan we samen met de lokale bevolking in een gammele boot voor de overtocht. Achteraf is dit natuurlijk veel leuker dan een overtocht met zo'n grote ferry.   

In MaleisiŽ fietsen we langs de oostkust naar Kota Bharu. Onderweg in Mersing besluiten we om een paar dagen op het tropische eiland Tioman te verblijven. We huren de goedkoopste kamer in Mersing om onze fietsen te stallen en maken zonder fiets de overtocht naar het kleine eilandje. Het is er schitterend, we verblijven in een primitieve hut en vanaf de veranda kijken we naar de blauwe zee, de witte stranden, de wuivende palmen en genieten van de relaxte manier van leven op het eiland. Na een paar dagen vervolgen we onze tocht op de fiets naar Kota Bharu. In deze stad heerst een Moslim-cultuur en is het er o.a. moeilijk om alcohol te kopen. Na lang zoeken komen we bij het Chinese restaurantje"Donald Duck" terecht. Dit blijkt de enige plek in deze stad te zijn waar bier wordt verkocht. Het is er erg gezellig want alle toeristen die in Kota Bharu verblijven, komen op een gegeven moment op deze plek terecht. En de Chinezen vinden het prachtig, die lachen naar de toeristen, schenken een biertje, koken een maaltijd en tellen hun winst.

1997: Noord-Vietnam

 

We beginnen in Hanoi en fietsen verder door een prachtige natuur. Onderweg zien we veel bergstammen die nog in deze gebieden wonen.

Op een dag gaan we verder de bergen in maar het weer is niet geweldig. Het regent en alles is nat en modderig. We besluiten een jeep te charteren om ons zo'n 70 kilometer verderop te laten brengen. We spreken een prijs af en de fietsen en tassen worden in de jeep geladen en we gaan samen ontspannen op de achterbank zitten.  We hebben nog geen tien kilometer gereden als er een bus vast zit in de modder. Met man en macht wordt geprobeerd deze los te trekken. Op een gegeven moment probeert onze chauffeur er voorbij te gaan, we zitten inmiddels al niet meer zo ontspannen op de achterbank, maar het lukt om er voorbij te komen. We maken nog een paar keer zo'n situatie mee en zeggen lachend tegen elkaar: "Dit was echt niet te doen geweest, gelukkig dat we hier hoog en droog in de auto zitten". Maar na zo'n veertig kilometer is opeens de weg weg. Er is een modderstroom uit de bergen gekomen en die heeft de weg volledig weggespoeld. De chauffeur van onze jeep stapt uit om te kijken hoe de situatie is maar hij zakt tot boven zijn knieŽn weg in de modder. Hij komt terug en zegt dat hij niet verder kan. We begrijpen dat maar omdat wij toch verder moeten pakken we de fietsen en tassen uit de jeep. Rob gaat eerst met ťťn fiets op de nek door de modder. De chauffeur neemt Lucie's fiets voor zijn rekening. Daarna moeten we met de tassen door de modder, we zijn wel bang om weg te zakken maar gelukkig komt de modder niet verder dan onze liezen. Na deze hachelijke situatie zoeken we een beekje op om onze benen zo goed en zo kwaad weer schoon te spoelen en we vervolgen onze route. 

1996: USA: CaliforniŽ

 Golden Gate Bridge, San Francisco

Op een gegeven moment komen we bij een weg waarvan we niet weten of we daar mogen fietsen. Er staan verschillende verbodsborden, o.a. een bord met 'Verboden voor bromfietsen' maar er staat niet dat je er niet fietsen mag. We fietsen al een half uur op deze weg als ons een politieauto met sirene voorbij komt en het 'Stop Police' voor ons verschijnt. We stoppen achter de auto en de politieagent stapt uit alvorens nog even een knuppel uit de auto te pakken en komt heel bedreigend voor ons staan.

Hij zegt dat hij ons een bon moet uitschrijven omdat we niet gestopt hebben bij een stopbord. Hij zegt nog: "You have to look left-right, left-right". Wij denken laten we ons maar van de domme houden en kijken hem een beetje onnozel aan. 

Waarop hij vraagt: "Do you speak English?" Voordat Lucie deze vraag met "Yes" kan beantwoorden, zegt Rob heel langzaam: "A little bit". De agent kijkt ons aan, bedenkt zich hoe de procedure verder zal verlopen, schudt zijn hoofd, stapt in zijn auto en rijdt weg. We fietsen vrolijk verder maar bij iedere kruising stoppen we, ook al is er geen verkeer, want misschien worden we wel van achter een bosje gadegeslagen. 

1995: Sri Lanka

 


Sri Lanka, het vroegere Ceylon, is een relatief klein eiland maar we vinden er veel afwisseling. We fietsen langs schitterende stranden, door woeste binnenlanden en natuurparken en maken kennis met een eeuwenoude cultuur. Het is ook bijzonder dat er veel gebouwen staan die door de Nederlanders zijn gebouwd, die het eiland in de 16e eeuw in hun bezit hebben genomen.   

 

Op een dag fietsen we naar Nuwara Eliya. De weg stijgt heel geleidelijk maar omdat het toch een hele klim is en het weer steeds slechter wordt, zijn we blij wanneer we het bord "Nuwaraeliya  6182 Ft. above sea level' passeren. We zijn inmiddels door- en doornat en vinden zelf dat we na zo'n zware fietsdag wel een mooi hotel verdiend hebben. We lopen als twee verzopen katten de foyer van het Grand Hotel binnen en vragen of ze een kamer hebben. Ze vragen ons even mee te lopen en gaan ons voor naar de salon. Er worden twee fauteuils voor het brandend haardvuur gezet en wij mogen gaan zitten. Wanneer we weer opgedroogd zijn kunnen we ons inchecken en worden we naar onze kamer gebracht, waar we een heerlijk warm bad kunnen nemen. We zijn de kou en de nattigheid van deze dag alweer snel vergeten.

 

1994: IndonesiŽ: Bali, Lombok en Sumbawa


 Rinjani Vulkaan, Lombok

Deze drie eilanden in de Gordel van Smaragd hebben verschillende culturen. We beginnen in Kuta en ervaren de Balinese Hindoe-cultuur. We maken de oversteek per ferry naar Lombok en hier fietsen we langs de zeer fraaie noordelijke kust. We zien steeds de Rinjani vulkaan die op dit kleine eiland dominant aanwezig is. Vervolgens gaan we per ferry naar Sumbawa, waar de Moslim-cultuur heerst. 

 

 

1993: Noord- en Midden-Thailand

  Sukhothai Historical Park

In het Noorden reizen we door een gebied dat de grens vormt met Birma en Laos, beter bekend als de Gouden Driehoek. We fietsen langs de legendarische Mekong-rivier en maken kennis met de vele bergstammen die hier wonen. Vervolgens fietsen we door Midden-Thailand, langs eeuwenoude Boeddhistische tempelcomplexen, naar de exotische hoofdstad Bangkok.  

 

 

1992: IndonesiŽ: Java en Bali

 

  Borobudur, Java

Tijdens deze reis maken voor het eerst kennis met AziŽ. We fietsen van Bandung (Java) naar Kuta (Bali) en zijn onder de indruk van de enthousiaste en vriendelijke bevolking, de prachtige natuur en de indrukwekkende tempels.